اشک و لبخند
چشمای مغرورش هیچوقت از یادم نمیره .
رنگ چشاش آبی بود .
رنگ آسمونی که ظهر تابستون داره . داغ داغ…
وقتی موهای طلاییشو شونه می کرد دوست داشتم دستامو زیر موهاش بگیرم
مبادا که یه تار مو از سرش کم بشه .
دوستش داشتم .
لباش همیشه سرخ بود .
مثل گل سرخ حیاط . مثل یه غنچه …
وقتی می خندید و دندونای سفیدش بیرون می زد اونقدرمعصوم و دوست داشتنی می شد که اشک توی چشمام جمع میشد.
دوست داشتم فقط بهش نگاه کنم .
دیوونم کرده بود .
اونم دیوونه بود .
مثل بچه ها هر کاری می خواست می کرد .
دوست داشت من به لباش روژ لب بمالم .
می دونست وقتی نگام می کنه دستام می لرزه .
اونوقت دور لباش هم قرمز می شد .
بعد می خندید . می خندید و…
منم اشک تو چشام جمع میشد .
صدای خنده اش آهنگ خاصی داشت .
قدش یه کم از من کوتاه تر بود .
وقتی می خواست بوسش کنم ٫
چشماشو میبست ٫
سرشو بالا می گرفت ٫
لباشو غنچه می کرد ٫
دستاشو پشت سرش می گرفت و منتظر می موند .
من نگاش می کردم .
اونقدر نگاش می کردم تا چشاشو باز می کرد .
تا می خواست لباشو باز کنه و حرفی بزنه ٫
لبامو می ذاشتم روی لبش .
داغ بود .
وقتی می گم داغ بود یعنی خیلی داغ بود .
می سوختم .
همه تنم می سوخت .
دوست داشت لباشو گاز بگیرم .
من دلم نمیومد .
اون لبامو گاز می گرفت .
چشاش مثل یه چشمه زلال بود ٫صاف و ساده …
وقتی در گوشش آروم زمزمه می کردم : دوستت دارم ٫
نخودی می خندید و گوشمو لیس می زد .
شبا سرشو می ذاشت رو سینمو صدای قلبمو گوش می داد .
من هم موهاشو نوازش میکردم .
عطر موهاش هیچوقت از یادم نمیره .
شبای زمستون آغوشش از هر جایی گرم تر بود .
دوست داشت وقتی بغلش می کردم فشارش بدم ٫
لباشو می ذاشت روی بازوم و می مکید٫
جاش که قرمز می شد می گفت :
هر وقت دلت برام تنگ شد٫ اینجا رو بوس کن .
منم روزی صد بار بازومو بوس می کردم .
تا یک هفته جاش می موند .
معاشقه من و اون همیشه طولانی بود .
تموم زندگیمون معاشقه بود .
نقطه نقطه بدنش برام تازه گی داشت .
همیشه بعد از اینکه کلی برام میرقصید و خسته می شد ٫
میومد و روی پام میشست .
سینه هاش آروم بالا و پایین می رفت .
دستمو می گرفت و می ذاشت روی قلبش ٫
می گفت : میدونی قلبم چی می گه ؟
می گفتم : نه
می گفت : میگه لاو لاو ٫ لاو لاو …
بعد می خندید . می خندید ….
منم اشک تو چشام جمع می شد .
اندامش اونقدر متناسب بود که هر دختری حسرتشو بخوره .
وقتی لخت جلوم وامیستاد ٫ صدای قلبمو می شنیدم .
با شیطنت نگام می کرد .
پستی و بلندی های بدنش بی نظیر بود .
مثل مجسمه مرمر ونوس .
تا نزدیکش می شدم از دستم فرار می کرد .
مثل بچه ها .
قایم می شد ٫ جیغ می زد ٫ می پرید ٫ می خندید …
وقتی می گرفتمش گازم می گرفت .
بعد یهو آروم می شد .
به چشام نگاه می کرد .
اصلا حالی به حالیم می کرد .
دیوونه دیوونه …
چشاشو می بست و لباشو میاورد جلو .
لباش همیشه شیرین بود .
مثل عسل …
بیشتر شبا تا صبح بیدار بودم .
نمی خواستم این فرصت ها رو از دست بدم .
می خواستم فقط نگاش کنم .
هیچ چیزبرام مهم نبود .
فقط اون …
من می دونستم (( بهار )) سرطان داره .
خودش نمی دونست .
نمی خواستم شادیشو ازش بگیرم .
تا اینکه بلاخره بعد از یکسال سرطان علایم خودشو نشون داد .
بهار پژمرد .
هیچکس حال منو نمی فهمید .
دو هفته کنارش بودم و اشک می ریختم .
یه روز صبح از خواب بیدار شد ٫
دستموگرفت ٫
آروم برد روی قلبش ٫
گفت : می دونی قلبم چی می گه؟
بعد چشاشو بست.
تنش سرد بود .
دستمو روی سینه اش فشار دادم .
هیچ تپشی نبود .
داد زدم : خدا …
بهارمرده بود .
من هیچی نفهمیدم .
ولو شدم رو زمین .
هیچی نفهمیدم .
هیچکس نمی فهمه من چی میگم .
هنوز صدای خنده هاش تو گوشم می پیچه ٫
هنوزم اشک توی چشام جمع می شه ٫
هنوزم دیوونه ام.
۲۹ فروردین ۱۳۸۵ در ۱۱:۴۳ ب.ظ
ebraze eshgho oontori ke bayad neshoon nemide.mozoo ham tekrari bood.
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۶:۲۱ ق.ظ
۴ saale daram ba ghese haat haal mikonam, in avalin barie ke movafagh shodam avalin nafar basham ke nazar midam. movafagh bashi.
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۸:۳۴ ق.ظ
هیچکس نمی فهمه…هیچکس…
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۹ ق.ظ
آلبالو جان فکر نمی کردم هنوز هم باشی در کل موفق باشی
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۱۲:۴۵ ب.ظ
salam albalo… jaleb va ziba bod ……..
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۲:۰۳ ب.ظ
سلام آلبالو جونم خوبی؟ بازم مثل همیشه عالی بود مر سی از اینکه لینک ما رو گذاشتی…. دوستداران همیشگی دست نوشته های تو …….
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۸:۵۷ ب.ظ
سلام
همه گفتن قشنگ بود!
عالی بود!
هر کی نظر خودشو داد اما
اما من هرچی فکر کردم دیدم نمیتونم چیزی برای …
نمیتونم کلمه ای برای توصیف این زیبایی نوشتار بیارم
یعنی تو توان من نیست!
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۹:۰۰ ب.ظ
خیلی قشنگ بود و عالی بود و … فکر نمیکنم کافی باشه
توصیفی برای نوشته هاتون وجود نداره آفای آلبالو
۳۱ فروردین ۱۳۸۵ در ۹:۰۵ ب.ظ
مرسی
از اینکه یکی ىیطه از هنرهاتونو ارایه کردید
نوشته ایی که درونش نوعی عاشق بازی باک و زیبا وجود داشت!
خیلی عای بود
بهتون بیشنهاد میکنم فیلم Bitter Moon رو ببینید!
۱ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۱:۳۰ ق.ظ
فقط خاطرات قشنگ وگرمه که برای همیشه آدم جای خالیش رو حس میکنه .خیلی دوست دارم طوری زندگی کنم که فردا اگه رفتم جای خالی زندگی کردنم حس بشه.قذر همه لحظه های قشنگ زندگیم رو میدونم.
خیلی قشنگ نگاه میکنی آلبالو جان.
۱ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۱ ب.ظ
in dastan ke vaghei nabod bod?hadeaghal vase to!kheili ghashang bod tamame ehsasatamo jarihedar kard vali kheili ghamgin konnande bod!
۲ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۳:۲۶ ب.ظ
نمیدونم چه حکمتیه که یا باید نرسی و بسوزی یا اگه رسیدی باید یه جور دیگه تاوان بدی و آتیش بگیری…
۲ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۸:۴۶ ب.ظ
همیشه طوری می نویسی که هر کس بخونه حس مکی کنه همچنین اتفاقی افتاده..
ولی اصلا دوست ندارم حتی لحظه ای فکر کنم که این نوشته حقیقت داره .
۳ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۴:۰۹ ق.ظ
Ye Chize TaLKhi Tahe GaLom Gole Shode Ke JoOoM NeMikhore…
DaGhie Bose AST ya MARG nemidonam …
۳ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۳:۳۷ ب.ظ
sgfcb
۴ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۱:۵۴ ب.ظ
salam.age bahare gheseye u mord, eshghe mano too vagheiyat azam gereftan. kari kardan ke ma bara hamishe bemirim. vali too ghalbemoon jaye oon yeki hamishe khaliye.ma ta abad be yade hamim. bahare ghese hish vaght bara mashoogh nemimire.
۴ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۲:۱۲ ب.ظ
salam khobi mer30 khob minevisi az ma ham sar bezan ok? khoshhal misham az nazaret dar morede aksam mer30
۶ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۱:۵۹ ق.ظ
ساقیا لطف نمودی ، قدحت پر می باد // که ز تدبیر تو تشویش خمار آخرش شد
۸ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۹:۵۱ ق.ظ
سلام.
ممنونم که این نوشته رو دوباره روی نت گذاشتی. یادمه توی وبلاگت بارها و بارها می خوندمش و لذت می بردم. چند سال پیش رو می
گم.
باز هم همون حس برام تداعی شد. اون چند تا نوشته دیگه هم که از وبلاگ حذف کردی رو هم دوس دارم باز بخونم
۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۱:۰۸ ب.ظ
tosife zibaee bod.ama ba tavajoh be sabegheye shoma entezare bishtari miraft. piroz bashid
۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۵ در ۹:۲۲ ق.ظ
نمی دونم چی بگم . اشک تو چشام جمع شد . یاد گذشته های خودم افتادم . آخه می دونی مادر منم یک سال پیش در اثر بیماری سرطان فوت کرده . خیلی دلم براش تنگ شده.به وبلاگ منم سر بزن
http://www.leilayemajnoon.blogsky.com
۱۳ خرداد ۱۳۸۵ در ۱۱:۲۲ ق.ظ
oonghadr zibao por ehsas ehsaseto gofti ke ….vali donya dar jaryaneh hatta ageh shaghayegh nabasheh pas misheh bar khalafeh tabiat zendegi kard hatta bi tavajoh be in ta shaghayegh hast zendegi bayad kard
۱۷ تیر ۱۳۸۵ در ۱۰:۲۴ ق.ظ
EYVAL ashke maram dar avordi kheyli tooop booood damet garm
۹ مرداد ۱۳۸۵ در ۴:۴۶ ب.ظ
salam enshallah ke halet khub bahs kheili ghashang neveshti delam gereft enagr harchi ke az dele ashegha khabr dashti neveshti
۸ آبان ۱۳۸۵ در ۸:۵۰ ب.ظ
آدم حالی به حالی وشد
بد نبود
۲۶ بهمن ۱۳۸۵ در ۲:۲۸ ق.ظ
زبادصبح شنیدم که مرگ دمدمه داشت
دگر بهار نه آغوش مهر وجمجمه داشت
خدای را به که گویم ازان لب شیرین
که راز ها به لبم بهر مرگ زمزمه داشت
وگفت زندگیت بر بساط ماتمزاست
وجود بیرمقش بهر من چه همهمه داشت
بروی سنگ مزارش گلی زقلب حزین
بهگوش لا لهء احمر حدیث زمزمه داشت
بیاد بهاری گریستم که بهاران را مرگی بود عاشقانه
۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ در ۱۱:۴۲ ب.ظ
مهم نیست که نظرا نذاری زیر داستانت مهم اینه که بخونیش و مهمتر اینه که حالم از عشقهایی که تو و امسال تو ساختن به هم میخوره کاش میفهمیدید.
۱۹ دی ۱۳۸۶ در ۲:۱۳ ق.ظ
salam
albaloo jan in behtarin dastani
bood ke too zeneegim shenida
m==>dar vghe bayad begam
khoondam
man ke pesaram dishab ta sob
h gerye kardad va yade eshgh
e khodam oftadam ke majboor
am be khatere ye seri sharay
ete maskhare baraye hamishe
azash joda sham
albaloo jan dastanet kheyli
ghashang bood
kheyli dooset daram
bye.
۲۳ مهر ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۵ ق.ظ
emshab yedafe delam havaye gozashteha ro kard…. un ruzaye avali ke mineveshti… un ruza 2,3 ta weblog bood ke har shab beheshun sar mizadam, va to avalish boodi…. yadame in matneto ke khundam kollllllli bahash gerye kardam…… az un ruz kheili migzare…. koli webloghato emshab ziro roo kardam ta in matno peyda konam… khodamam bavaram nemishdo, enghadr ke khunde budamesh, hamasho hefz boodam…. unghadddr ziba o ba ehsas neveshti ke inbar ham geryam gereft…… modatha bood gerye nakarde boodam!!!!! fogholade minevisi…
۱۹ شهریور ۱۳۸۸ در ۹:۱۹ ب.ظ
salam . ye nafar umade bud tu veblog man. matlabi neveshte bud . dus dashtam bedunam cheturi o az koja umade. chand ta mored beham vasl shodan o residan inja. mardom chizaye ajibi ro serch mikonan. ama khob,khubish ine ke man in dastan o khundam . va khob tafavote ziyadi hast beyne neveshtehaye qabli o jadid.
۲۷ آبان ۱۳۸۸ در ۵:۵۳ ب.ظ
z3ljXP wmhgaxzbclws, [url=http://nwhvexkerqlt.com/]nwhvexkerqlt[/url], [link=http://znabcicnqknk.com/]znabcicnqknk[/link], http://ttamqlxbmqzx.com/